مسئله‌ی روابط میان ملت تورک آذربایجان و ملت کورد، یکی از مهم‌ترین موضوعات سیاسی در جغرافیای ایران معاصر است. این موضوع در سال‌های اخیر بارها مورد بحث قرار گرفته و نویسنده‌ی این سطور نیز در نوشته‌ها و ...

سقوط نظام جمهوری اسلامی در ایران ـ نظامی که بر پایه‌ی تمرکزگرایی ایدئولوژیک، سرکوب سیاسی و انکار هویت‌های ملی بنا شده است ـ بدون تردید یکی از بزرگ‌ترین تحولات سیاسی در تاریخ معاصر منطقه خواهد بود. در ...

ملت آزربایجان!امروز، صدای انفجار و بوی باروت، حقیقتی عریان را فریاد می‌زند: ساختاری که دهه‌ها بر انکار، سرکوب و مرکزگرایی بنا شده بود، در آتش جنگ می‌سوزد.این جنگ فقط نبرد دولت‌ها نیست؛ این جنگ، نتیجه ...

تحولات پرشتاب خاورمیانه بار دیگر نشان داد که هیچ ساختار سیاسیِ مبتنی بر تمرکز افراطی قدرت و سرکوب سیستماتیک، ابدی نیست. منطقه‌ای که طی دهه‌ها میدان رقابت قدرت‌های جهانی و بازیگران ایدئولوژیک بوده، امر...

آزادیخواهی در جغرافیای سیاسی ایران، تاریخی طولانی و پرهزینه دارد. از جنبش مشروطه تا خیزش‌های معاصر، آنچه در مرکز مطالبات ملت‌ها قرار داشته، نه «بازگشت به گذشته»، بلکه گذار از استبداد بوده است. ام...

ایران امروز در برابر یک دو راهی تاریخی ایستاده است: یا با پذیرش تنوع‌های ملی، زبانی و فرهنگی به سوی یک ساختار فدرال و دموکراتیک حرکت می‌کند، یا با تداوم تمرکزگرایی و انکار هویت‌های غیرفارس، خطر واگرای...

در یادداشت قبلی‌ام درباره «اتحاد تورک و کورد؛ رمز شکست ارتجاع در ایران» تأکید کردم که همگرایی این دو ملت نه یک شعار احساسی، بلکه یک ضرورت تاریخی و سیاسی است. واکنش‌ها اما خود بهترین گواه بر درستی همان...

جغرافیای سیاسی ابران روزهای حساسی را سپری می کند. روزهایی که مسئله بقا برای ملتهای ساکن‌ در این جغرافیا دارد. و باز در این جغرافیا، هر زمان که ملت‌های غیرفارس از هم فاصله گرفته‌اند، ارتجاع در تهران نف...

در ویدئوهایی که از مراسم چهلم جانباختگان می بینیم شاهد شعارهایی در حمایت از خاندان شیاد پهلوی نیستیم. زیرا اینجا مردم حقیقی هستند نه مصادره کنندگان اعتراضات مردم. پروژه‌ای که می‌کوشد خون جانباختگان را...

در تاریخ سیاسی معاصر ایران، آن‌چه بیش از هر چیز تکرار شده، نه تغییر ساختار قدرت، بلکه بازتولید «منطق اطاعت» بوده است. از نظریه‌ی خمینی درباره‌ی «ولایت فقیه» تا نوستالژی وفاداری به تاج و تخت پهلوی، یک ...

سال‌هاست که سیاست رسمیِ حاکم بر ایران، چه در قالب سلطنت و چه در هیئت جمهوری اسلامی، بر یک ستون مشترک ایستاده است: تمرکزگرایی فارس‌محور. این تمرکزگرایی نه تنها ساختار قدرت را در تهران انحصاری کرده، بلک...

این روزها «طالبانِ سلطنت» به جای پاسخ‌گویی سیاسی، به مصادره‌ی نمادها پناه برده‌اند. وقتی نه برنامه‌ای برای آینده دارند و نه پایگاهی در میان ملت‌ها، تلاش می‌کنند با چنگ انداختن به تاریخ، برای خود مشروع...

در سیاست مدرن، «رهبری» نه از تبار و نام خانوادگی، بلکه از دلِ مسئولیت‌پذیری، برنامه‌مندی، حضور میدانی و پذیرش هزینه‌های واقعی زاده می‌شود. رهبر کسی است که نه‌تنها سخن می‌گوید، بلکه پاسخ می‌دهد؛ نه‌تنه...

در میانه‌ی بحرانی‌ترین روزهای تاریخ معاصر ایران، زمانی که جامعه بیش از هر چیز به گفت‌وگو، همزیستی و بازتعریف قرارداد ملی نیاز دارد، انتشار تهدیدات توسط روزنامه‌نگاران فارس زبان، بار دیگر نشان داد که ب...

در فضای سیاسی ایران، مخالفت با فدرالیسم اغلب نه از موضع دموکراسی‌خواهی، بلکه از دل همان منطق تمرکزگرا و اقتدارطلبی بیرون می‌آید که جمهوری اسلامی چهار دهه بر آن تکیه کرده است. هرجا سخن از حقوق ملیت‌ها،...

چهار دهه پس از استقرار جمهوری اسلامی، مسئله ایران دیگر در سطح «اصلاح نظام» یا «تغییر دولت» قابل فهم نیست. آنچه امروز جامعه ایران با آن مواجه است، یک بحران ساختاریِ چندلایه است که ریشه در ماهیت قدرت سی...