Təsəvvür edin ki, bir uşağı öz ana dili ilə valideynlərinə söyüş söyməyə, onları təhqir etməyə və öldürməklə hədələməyə məcbur edirlər.

Bu necə ağrılı və ürəkdağlayan bir mənzərədir.

Belə bir vəziyyət uşağın da, valideynlərin də ruhunda elə dərin yara açır ki, bu iz ömür boyu silinmir. Çünki bu, əslində həm uşaq, həm də valideyn üçün qeyri-insani bir psixoloji işgəncədir.

Bir millətin və bir vətənin öz uşaqlarının dili ilə, özü də ana dilində təhqir və təhdid olunması da məhz belə bir mənzərədir. Çünki millət hər insanın böyük ailəsi, vətən isə onun böyük evidir.

Bu gün Təbrizdə bəzi azərbaycanlı uşaqların (hətta bəzilərinin valideynləri “Hüseyniyyun” adlı silahlı terror qruplaşması ilə əlaqəli olsa belə, bu uşaqların günahı deyil) ana dilləri olan türk dili ilə öz vətənləri “Azərbaycan”ı hədələməyə məcbur edilməsi — “yoldan çıxma, öz əlinlə öz qəbrini qazma; kim İrana yan baxsa, məhv edilməlidir” kimi ifadələr işlətməsi — əslində bu uşaqlara və bütövlükdə Azərbaycan xalqına qarşı psixoloji işgəncədir. Bu isə elə bir müharibənin fonunda baş verir ki, nə bu uşaqların, nə də Azərbaycanın bu müharibənin yaranmasında və gedişində hər hansı rolu olmayıb; onlar sadəcə iki od arasında qalıblar.

Uşaqların hər hansı münaqişədə alətə çevrilməsi özü-özlüyündə qınanmalıdır və beynəlxalq hüquqa görə müharibə cinayəti və ya insanlığa qarşı cinayət kimi qiymətləndirilə bilər.

Lakin əsas sual budur: Azərbaycan bu müharibənin hansı tərəfindədir ki, bu cür psixoloji işgəncəyə məruz qalır? Bir neçə radikal şəxsin iddialarından başqa, Azərbaycanın bu münaqişəyə cəlb olunmasına dair hansı real sübut var? Üstəlik, bu tip şüarlar yeni deyil; bu müharibədən xeyli əvvəl hazırlanıb və indi yenidən gündəmə gətirilir. Yəni bu proses daha əvvəldən başlayıb.

Belə səhnələr bir uşağa və bir millətə qarşı psixoloji işgəncədir və bu, müharibə cinayəti kimi qiymətləndirilə bilər.

İranda hakim olan fars mərkəzli millətçilik hər fürsətdə Azərbaycan türklərinin ruhunu yaralayır. Amma sual qalır: bu dərin yaraların nəticələri niyə heç düşünülmür?