- Yusif Əzizi Bənitərəf
Savalan (Sabalan) zirvəsinə çıxış proqramından şəkillər. 1356-cı ilin (hicri şəmsi) şəhrivər ayında (1977-ci ilin sentyabrında) bir qrup türk və Əhvazlı ərəb dostla birlikdə bu zirvəyə qalxdıq. Yola çıxış nöqtəmiz Ərdəbil oldu, sonra Qotursuya, oradan da hər tərəfində şahsevən elinin "obə"ları, yəni çadırları görünən bir dərəyə çatdıq.
Elin itləri bir at boyda idi, sanki it deyil, şir idi. "Obə"lardan birində oturub söhbət etdik, ayran içdik. Elin ağsaqqalı Ğolamhoseyn Saedini tanıyırdı, deyəsən o, hər il yayda oraya gedərmiş.
Əjdər Təqizadə həm yol yoldaşımız, həm ev sahibimiz, həm də tərcüməçimiz idi. Gecəni amerikalıların düzəltdiyi sığınacaqda keçirdik, ikinci gün isə Savalanın zirvəsinə çatdıq. O vaxt gölün yarısı buz bağlamışdı.
Şəkil çəkdirdik, sevindik, mən və Cəvahirkəlam dörd min metrdən yüksəkdə "yezlə" (ərəb rəqsi) oynadıq. Ətraf mənzərələr insanı heyran edirdi, göyə baş çəkən zirvələrin üzərində onlarla balaca göl gözü oxşayırdı.
Oradan Babək qalasını da gördüm, iyirmi beş il sonra (1382-ci ildə, yəni 2003-cü ildə) Azərbaycanlı dostlarla oraya yenidən getdim. Hörmət Şadfər (qadın hüquqları fəalı) və mərhum Təqəvi – bacısının əri – də bizimlə idi. Nəfəs kəsən, unudulmaz bir dağçılıq idi ki, qırx il keçəndən sonra da şirin xatirəsi məni yenə o diyara aparır. Düz əlli il əvvəl, məhz belə günlərdə.
Şəkillər: 1) Soldan: birinci sıra – Məhəmməd Cəvahirkəlam, Əjdər və mən; ikinci sıra – Əjdərin qardaşı və bacıları, mərhum Təqəvi, Ərdəbildəki evlərində 2) Obə sakinləri 3) Qrupun bir hissəsi 4) Mən 5) Xalça toxuyan qadın 6) Qrupun bir hissəsi
