هوش مصنوعی تا سال ۲۰۳۰ حدود ۹۲ میلیون شغل را در دنیا از بین میبرد، اما طبق همین پیشبینی، به جای آنها ۱۷۰ میلیون شغل تازه میسازد؛ یعنی در جمعبندی نهایی، ۷۸ میلیون شغل به بازار کار جهانی اضافه میشود.
نکته اینجاست که کسانی که شغلشان را از دست میدهند، لزوماً همان کسانی نیستند که شغل جدید نصیبشان میشود. کارخانهها و مراکز پاسخگویی به مشتری بیشترین آسیب را میبینند: بیش از نیمی از مشاغل تولیدی و نزدیک به نیمی از کارهای مرکز تماس در معرض جایگزینی با رباتها و چتباتها قرار دارند. در مقابل، مشاغل تازه بیشتر حول نظارت بر هوش مصنوعی، اصلاح خطاهای آن و همکاری انسان و ماشین شکل میگیرند؛ مشاغلی مثل نویسنده دستور برای هوش مصنوعی یا آموزشدهنده مدلها که تا چند سال پیش اصلاً وجود نداشتند.
این تغییرات میان زنان و مردان هم یکسان توزیع نشده است. در آمریکا نزدیک به هشت از هر ده زن شاغل، در مشاغلی کار میکنند که بهشدت در معرض خودکارسازی هستند، در حالی که این رقم برای مردان حدود شش از هر ده نفر است. دلیلش ساده است: بخش زیادی از کارهای دفتری و اداری، دقیقاً همان کارهایی است که هوش مصنوعی بهخوبی از پسشان برمیآید.
این روند دیگر فقط یک پیشبینی نیست و در آمار هم خودش را نشان داده است؛ در یکی از ماههای اخیر، برای اولینبار هوش مصنوعی بهعنوان اصلیترین دلیل اخراج نیروی کار اعلام شد. با این حال بیشتر مشاغل بهطور کامل از بین نمیروند، بلکه تکهتکه بازسازی میشوند و از افراد انتظار میرود به سراغ بخشهایی از کارشان بروند که هنوز از دست ماشین در امان است.
