Hər pişiyin sidiyində 13 qeyri-adi yağ turşusundan ibarət bir birləşmə var və bu birləşmə bir pişikdən digərinə fərqlənir. Bu tərkib o qədər unikaldır ki, digər pişiklər onu iyləyərək oranı məhz hansı pişiyin nişanladığını dəqiq müəyyən edirlər. Yaponiyada tədqiqatçılar həmçinin bu tərkibin hər pişikdə zaman keçdikcə dəyişmədiyini aşkar ediblər.
Qohum pişiklərdə yağ turşularının tərkibi bir-birinə bənzəyir, lakin yenə də onları bir-birindən ayırmaq mümkündür. Bu qoxu nişanı otaq temperaturunda ən azı tam bir sutka qalır və əksər qoxulardan daha davamlıdır.
Pişik saxlayanlar və ya küçə pişiklərini müşahidə edənlər yəqin ki, bu heyvanın nəyisə iylədikdən sonra hərəkətsiz qaldığını və ağzını yarıaçıq saxladığını görüblər. Bu vəziyyət «Flemen reaksiyası» adlanır və pişik bununla qoxunu damağındakı iybilmə orqanına çatdırır. Tədqiqat çərçivəsində aparılan təcrübələrdə pişiklər bu reaksiyanı öz sidiklərinə nisbətən digər pişiklərin sidiyinə qarşı xeyli çox göstəriblər.
Pişiklər hər hansı sidiyin qoxusuna öyrəşdikcə bu reaksiya zəifləyirdi, lakin qarşılarına yeni bir pişiyin sidiyi qoyulan kimi yenidən üzə çıxırdı. Pişiklər hətta aylar sonra da əvvəllər qoxusunu hiss etdikləri pişiyin sidiyinə o qədər də maraq göstərməyiblər. Buna görə də belə görünür ki, bu qoxu nişanı onların yaddaşında qalır.
Pişiyin böyrəkləri xırda yağ damcıları ilə doludur və alimlər bir əsrdən artıqdır ki, bunun izahını tapa bilməyiblər. Yapon tədqiqatçılar ehtimal edirlər ki, bu damcılar məhz həmin yağ turşularının saxlandığı yer ola bilər və elə buna görə də hər pişiyin qoxu nişanı hətta qidası və ya bədən vəziyyəti dəyişsə belə, sabit qalır.
Oxşar birləşmələrə şir, pələng, bəbir və yaquarda da rast gəlinib. Buna görə də ola bilsin ki, bir gün vəhşi təbiətin mühafizəsi üzrə mütəxəssislər nadir vəhşi pişikkimiləri heyvanın özünü görmədən, yalnız sidiklərindəki qoxu nişanlarına əsasən müəyyən edə bilsinlər.
