Babək Bəxtavər
Prezident Əliyevin dünənki çıxışında, hər şeydən əvvəl, Azərbaycan Respublikasının öz milli maraqlarını təmin etmək üçün müstəqil xarici və daxili siyasət yürütmək hüququ açıq şəkildə vurğulanıb.
Onun çıxışının əsas xəttini belə bir fikrin rədd edilməsi təşkil edirdi: Azərbaycan Respublikası xarici əlaqələrini və regional siyasətini müəyyənləşdirərkən başqalarının təzyiqi altında və ya onların ideoloji çərçivələri daxilində hərəkət etməlidir.
Bu baxımdan, onun çıxışındakı siyasi mesaj həmin ölkənin siyasi işlərinə ümumiyyətlə müdaxilə etməyən Türkiyəyə deyil, daha çox İrana, xüsusilə də «Paydari–İranşəhri» ikiliyi kimi cərəyanlara ünvanlanmışdı. Bu cərəyanlar ideoloji yanaşma ilə Azərbaycan Respublikasının daxili işlərdə yürütdüyü dünyəvi siyasəti və onun İsrail də daxil olmaqla region ölkələri ilə müstəqil siyasi əlaqələrini öz maraqları və siyasi narrativi baxımından şərh etməyə və məhdudlaşdırmağa çalışırlar.
Onun ABŞ və Çini dünyanın iki mübahisəsiz fövqəldövləti kimi açıq şəkildə vurğulaması da dolayısı ilə cənub qonşusunun bəzi rəhbərlərinin zorbacasına səsləndirdiyi bəyanatlara qətiyyətli cavab idi. Həmin rəhbərlər öz ölkələrinin ən sadə problemlərini belə həll etməkdə aciz olsalar da, hədə-qorxu gəlməkdə və başqalarına resept yazmaqda öndədirlər. Buna görə də bu mövqeyin Bakı ilə Ankara arasında fikir ayrılığı kimi yozulması Əliyevin sözlərinin mahiyyətinə göz yummaqdan və onların əsas ünvanının məkrli şəkildə təhrif edilməsindən başqa bir şey deyil.
