Şəkərin qidadan tam çıxarılması ilk baxışdan görmək mümkün olan ən sağlam addım kimi görünür. Ancaq yeni bir tədqiqat bunun nəticəsinin qəribə və əksinə ola biləcəyini göstərir: 16 həftə ərzində heç şəkər qəbul etməyən siçanlarda qan şəkərinin nəzarəti müəyyən qədər şəkər istehlak edən siçanlara nisbətən daha pis olub.
Tədqiqatçılar iki qrup siçanı 16 həftə ərzində az yağlı pəhrizlə qidalandırıblar. Bir qrupun qidasında az miqdarda sakaroza (bir növ şəkər) olub, digər qrup isə heç bir şəkər almayıb. Şəkərsiz qidalanan siçanlarda çəki artımı daha çox olmayıb, ancaq daxili vəziyyətləri daha pis olub. Onlarda insulinə qarşı müqavimət artıb, bağırsaq və qaraciyər iltihabı yüksəlib, bağırsaq bakteriyalarının balansı pozulub və piylənmiş qaraciyərin ilkin əlamətləri də üzə çıxıb.
Maraqlısı odur ki, bunun qeyri-sağlam qida və ya həddindən artıq yemə ilə heç bir əlaqəsi olmayıb. Hər iki qrup az yağlı pəhrizdə olub və heç biri adi Qərb pəhrizlərinə xas əlavə şəkər istehlak etməyib. Problem məhz şəkər tamamilə çıxarıldıqda üzə çıxıb, o, ölçülü şəkildə saxlanıldıqda isə yaranmayıb.
Alimlərin sözlərinə görə, məsələnin açarı bağırsaq mikroblarındadır: sakarozanın tam yoxluğu bağırsaqda inkişaf edən bakteriya növlərinin dəyişməsinə səbəb olur və bu dəyişikliyin özü iltihab yaratmaq və bədənin qan şəkərini idarəetmə qabiliyyətini pozmaq üçün kifayət edir.
Bu tapıntı yaxşı bir xatırlatmadır ki, "sağlam olmaq" həmişə hər hansı bir şeyin tamamilə çıxarılması demək deyil. Tədqiqatçılardan biri deyir ki, az yağlı pəhrizdən sakarozanın tam çıxarılması, gözləntilərin əksinə olaraq, bağırsaq sağlamlığını qorumaq əvəzinə onu pozur; yəni metabolizmanı ayaqda saxlayan tam çıxarılma deyil, məhz balansdır.
