دولت کانادا در بیانیه‌ای مشترک با امارات متحده عربی، جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک را متعلق به امارات دانسته و خواستار پایان آنچه «اشغال» این جزایر خوانده شده، شده است.
این بیانیه روز چهارشنبه ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶، در پی دیدار مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا، با شیخ خالد بن محمد بن زاید آل نهیان، ولیعهد ابوظبی، در وب‌سایت رسمی نخست‌وزیری کانادا منتشر شد.
در بخش مربوط به حاکمیت و حقوق بین‌الملل این بیانیه آمده است: «دو رهبر خواستار پایان اشغال سه جزیره امارات متحده عربی، شامل تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی شدند؛ اشغالی که نقض حاکمیت امارات متحده عربی و اصول منشور سازمان ملل متحد محسوب می‌شود.»
دو طرف همچنین بر ضرورت احترام به حاکمیت ملی، تمامیت ارضی کشورها، عدم مداخله در امور داخلی و حل مسالمت‌آمیز اختلافات تأکید کرده‌اند.
جزایر سه‌گانه ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک در ۳۰ نوامبر ۱۹۷۱ (۹ آذر ۱۳۵۰)، در دوران سلطنت محمدرضا پهلوی و هم‌زمان با خروج نیروهای بریتانیایی از خلیج، به کنترل نظامی ایران درآمدند. ارتش شاهنشاهی ایران دو جزیره تنب بزرگ و تنب کوچک را بدون موافقت حاکم رأس‌الخیمه و از طریق عملیات نظامی تصرف کرد. در جزیره ابوموسی نیز نیروهای ایرانی بر اساس تفاهم‌نامه‌ای با حاکم شارجه مستقر شدند؛ توافقی که مسئله حاکمیت بر جزیره را تعیین‌تکلیف نکرد. امارات متحده عربی این اقدامات را اشغال سرزمین‌های متعلق به خود و نقض حاکمیت ملی می‌داند و از آن زمان تاکنون خواستار پایان حضور ایران و بازگرداندن حاکمیت بر جزایر سه‌گانه شده است.
