در حالی که جنگها، بحرانهای اقتصادی و رقابتهای جهانی توجه دولتها را به خود معطوف کردهاند، بزرگترین نشست اقلیمی سازمان ملل در آنتالیای تورکیه وارد روزهای پایانی شده است؛ نشستی که تصمیمهای آن میتواند بر آینده انرژی و تغییرات اقلیمی جهان تأثیر بگذارد.
مذاکرات اجلاس اقلیمی کاپ۳۱ بر کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی، گسترش انرژی پاک و کمک مالی به کشورهای آسیبپذیر متمرکز است.
در پیشنویس توافق، افزایش سهم برق از مصرف جهانی انرژی از حدود ۲۳ درصد به ۳۵ درصد تا سال ۲۰۳۵ پیشنهاد شده است؛ اما روسیه و کشورهای عربی با برخی طرحهای مرتبط با کاهش مصرف سوختهای فسیلی مخالفت کردهاند.
بر اساس دادههای مؤسسه Climate Action Tracker، پیشبینی افزایش دمای زمین تا پایان قرن از حدود ۳.۵ به ۲.۷ درجه سانتیگراد کاهش یافته است؛ با این حال، این رقم همچنان بالاتر از اهداف توافق پاریس است.
با وجود اختلافات سیاسی و کاستیهای نشستهای اقلیمی، این گردهماییها همچنان از معدود فرصتهایی هستند که کشورهای جهان میتوانند برای مقابله با بحرانی فرامرزی به توافق مشترک دست یابند.