در دو نظرسنجی تازه از خانوادههای آمریکایی، حدود نیمی از والدین گفتهاند فرزند نوجوانشان از چتباتهای هوش مصنوعی استفاده میکند، در حالی که نزدیک به دو سوم نوجوانان خودشان میگویند از این ابزارها استفاده میکنند. حدود چهار نفر از هر ده والد نیز هرگز درباره هوش مصنوعی با فرزندشان صحبت نکردهاند.
نوجوانان از چتباتها برای انجام تکالیف درسی مانند جبر، سرگرمی و حتی انتخاب رستوران استفاده میکنند، اما کاربرد این ابزارها به همینجا ختم نمیشود. در نظرسنجی جداگانهای از کودکان و نوجوانان ۹ تا ۱۷ ساله، بیش از یک سوم گفتند درباره احساسات یا مشکلات شخصی خود با هوش مصنوعی گفتوگو کردهاند. یک چهارم همین گروه نیز معتقد بودند هوش مصنوعی آنها را «بهتر از بیشتر مردم» درک میکند.
کودکانی که هر روز یا هر هفته از هوش مصنوعی استفاده میکردند، بیشتر از احساس تنهایی خبر دادند. البته این نظرسنجی نشان نمیدهد که استفاده از هوش مصنوعی به تنهایی میانجامد یا کودکانی که احساس تنهایی میکنند بیشتر به آن روی میآورند. چند نوجوان نیز در مصاحبه به ماجرای پسری ۱۴ ساله اشاره کردند که پس از گفتوگوهای وسواسگونه با یک چتبات به زندگی خود پایان داد.
دختری ۱۷ ساله که هر روز از هوش مصنوعی استفاده میکند، میگوید این ابزار میتواند از نظر عاطفی حمایتش کند، اما در نهایت یک ربات است و او میداند که شاید فقط همان چیزی را بگوید که خودش دوست دارد بشنود.
روانشناسان به والدین توصیه میکنند بهجای نصیحت کردن، سؤال بپرسند و با کنجکاوی بفهمند فرزندشان با هوش مصنوعی چه میکند، زیرا همین گفتوگو کمک میکند نشانههای هشدار زودتر دیده شوند. به گفته آنها، اینکه نوجوانی چتبات را «بهترین دوست» خود بنامد یا آن را جایگزین ارتباط با افراد واقعی کند، از همین نشانههاست.