هر موقع کف‌گیر جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران به ته دیگ می‌خورد و برای سرکوب و اعدام مخالفین و معترضین، یا به دنبال جنگ با یکی از همسایگان است و یا انفجاری در امکان مذهبی شیعیان صورت می‌گیرد تا با بهانه قرار دادن تمامیت ارضی و اهانت به مقدسات، مخالفین را زیر چوبه دار ببرد.

در اعتراضات سلسله وار اخیر، جمهوری اسلامی با بوق و کرنا به طبل «تجزیه هراسی » زد و با لشکرکشی به مرزها سعی داست بهانه‌ای برای سرکوب معترضان دست و پا کند اما هوشیاری سیاسی معترضین و جریان‌های سیاسی مانع از رسیدن به موضوع شد.

به نظر می‌رسد، حادثه تروریستی «مسجد شاهچراغ» شیراز پروژه جدیدی برای سرکوب و اعدام مخالفین باشد. فراموش نکنیم بعد از سال ۱۳۶۰تیم امنیتی سپاه با انفجار و ترورهای مختلف زمینه اعدام زندانیان سیاسی را آماده نمود و در سال ۱۳۷۲ وزارت اطلاعات «فلاحیان » با مدیریت «سعید امامی» با انفجار مرقد امام هستم شیعیان بستر را برای «قتل‌های زنجیره‌ای» آماده کرد.

به نظر می‌رسد این بار نیز با ریزش نیروهای حکومتی و بن بست امنیتی، نظام و سپاه پاسداران نیاز فوری به یک اقدام تروریستی خونین داشت که ظاهرا این عملیات تروریستی در «مسجد شاه چراغ » شیراز استارت خورد. سوال این است آیا پشت بند این اقدام تروریستی کودتای فرماندهان سپاه را شاهد خواهیم بود.

هرچه باشد، تیغ به استخوان مردم معترض رسیده و اعتراضات اخیر از جنس آن نیست که تاریکخانه‌های نظام بتوانند با چند عملیات ایذایی تروریستی، تجزیه هراسی و کوبیدن به طبل جنگ با همسایگان، جلودار آن باشد و این پروژه از هم اکنون ابتر و عقیم هست.