به نقل از خبرگزاری ایلنا، محمد احمدی، بازنشسته حداقلبگیر و فعال صنفی، گفت در حالی که کرایه خانهها سر به فلک کشیده، مستمری بازنشستگان تأمین اجتماعی تنها چهار تا پنج میلیون تومان افزایش یافته است. به گفته او، بازنشستهای که حقوقش ۱۸ تا ۲۰ میلیون تومان است، چارهای جز کوچ اجباری از شهرها به حاشیهها ندارد.
احمدی افزود این جابهجایی تنها تغییر محل سکونت نیست؛ بازنشسته با ترک محله خود، همسایگان، دوستان و شبکهای از روابط انسانی را که طی دههها شکل گرفته از دست میدهد. در محل جدید نیز مشکلاتی مانند فاصله بیشتر تا مراکز درمانی، هزینه بالاتر رفتوآمد و احساس تنهایی و انزوا آغاز میشود که میتواند آثار عمیق جسمی و روانی بر سالمندان بر جای بگذارد.
این فعال صنفی تأکید کرد اگر در گذشته حاشیهنشینی بیشتر به کارگران مهاجر و اقشار کمدرآمد نسبت داده میشد، امروز بخشی از بازنشستگان نیز به این جمع پیوستهاند؛ روندی که به گفته او نهتنها نشانه فقر اقتصادی، بلکه نشانه فرسایش کرامت انسانی و سرمایه اجتماعی جامعه است.
احمدی در پایان گفت سالمندی که سالها حق بیمه پرداخته، نباید در سالهای پایانی عمر میان دارو، خوراک و اجاره خانه یکی را انتخاب کند و افزود وقتی بازنشستهای به اجبار از محلهاش رانده میشود، بخشی از هویت، خاطرات و زندگی خود را نیز جا میگذارد.
