Hamid Yeganəpur
Saat təxminən 12:20-dir. Fikrə getmişəm. Son günlərin hadisələri, "İran can, Şərqi Azərbaycan" adlanan proqramla bağlı olanlar, zehnimi məşğul edib.
Həddad Adilin "Türk dili fondu" yaratması xəbəri! Bu, zarafata daha çox bənzəyən bir xəbər idi. Akademiya fonda çevrildi! Bu fondu quran şəxs isə həmişə türk dilinə qarşı mövqeyini açıq şəkildə bildirmiş biridir. Şübhəsiz ki, bu fondun nəticəsi "fars dilində danışan türklər" yetişdirməkdən başqa bir şey olmayacaq.
Davamı
Digər tərəfdən, atası Marağalı, anası Təbrizli olan televiziya aparıcısı xanım Elmira Şərifi, "İran səhəri" proqramını aparmaq üçün Marağaya gəlmişdi, amma assimilyasiya siyasətinin təsiri altında ana dilində danışmağa razı olmadı, bəlkə də bacarmadı.
Digər tərəfdən isə, Azərbaycanın haqlı tələblərini müdafiə etdikləri və özlərinin kimliyini tələb etdikləri üçün Təbriz, Ərdəbil və Tehranın Evin həbsxanalarında olan dostlarımız, bir də hökm gözləyən başqaları var.
Bu fikirlərlə boğuşarkən birdən telefonum zəng çaldı. Telefonun o başında Salar Tahir Əfşarın səsi idi.
Salar, Azərbaycanın haqları uğrunda inam və tələblərinə görə Evin həbsxanasında cəza müddətini keçirir. Onu yaxından görməmişəm, amma sanki illərdir bir-birimizi tanıyırıq.
Salamlaşdıqdan sonra halını soruşdum. İlk cümləsində qətiyyətlə dedi:
"Halım yaxşıdır."
O anda öz-özümə dedim: bir insan öz inanc və əqidəsinə görə doğma şəhəri Urmiyadan uzaqda, Evin həbsxanasında illərlə həbs cəzasının bitməsini gözləyərkən necə bu qədər qətiyyətlə "halım yaxşıdır" deyə bilər?
Salara dedim: "Deyəsən, əksinə, sən mənə ruh verməlisən!"
Salar dedi:
"Mən heç vaxt addım atdığım yoldan peşman olmamışam və heç vaxt qorxu ilə yaşamaq istəməmişəm."
Saların yaşı məndən az olsa da, sözləri çox yetkin və mənalı idi.
Sonra dedi: "Mən və ailəm illərdir yara daşıyırıq – qardaşım, bacım və anam."
Salar sözünə davam etdi: "Bir neçə gün əvvəl anama zəng etmişdim. Təzəcə yuxudan oyanmışdım və bir az əsəbi idim, birdən anam dedi: yoxsa taqətdən düşmüsən? Südümü sənə halal etmirəm."
Bəli, Azərbaycan Salarlarla və belə analarla doludur.
Şübhəsiz ki, bir gün bu siyasət Azərbaycanın haqlı tələbi qarşısında baş əyməyə məcbur olacaq.
Buna görə də Həddad Adilə deyirəm: "Türk dili fondu" yox; bir gün bu torpaqda ana dilində təhsil hüququ həyata keçirilməlidir.
Xanım Elmira Şərifi, sizin mənim həmyerlim olmağınızdan qətiyyən qürur duymuram; çünki bir jurnalistin sizdən ana diliniz olan türk dilində danışmağınızı xahiş etməsinə cavab olaraq "mən fars dilində danışmaq istəyirəm" dediyiniz zaman, "manqurd" sözünün mənasını və panfarsizm və assimilyasiya siyasətinin təsirini gözlərimlə gördüm.
Bəli, Salarlar, Yuruşlar, Əlibabayılar, Lisaniler, Əzimiqədimlər, Siyamək Mirzəyilər, Əsgər Əkbərzadələr və Azərbaycanın digər qəhrəmanları nəfəs aldıqca, şübhəsiz ki, bir gün bu köhnəlmiş siyasətlərin üzərindən qırmızı xətt çəkiləcək.
Azərbaycan qəhrəmanlarının bir an əvvəl azadlığa qovuşması ümidi ilə.
