کردهای آذربایجان و ترکهای کردستان

نوروز امسال با وقایع اورمیه در خاطر همگان ماند. ابتدا جشن نوروزی که توسط چهرههای معلومالحالی تدارک دیده شد، توسط مراکز خاصی در تهران امتیازش صادر شد و توسط عدهای تبدیل به میتینگ سیاسی شد؛ و سپس مراسمی مذهبی که باز با اهدافی خاص و توسط مراکزی خاص تدارک دیده شد، ولی توسط مردم اورمیه به یک میتینگ سیاسی بزرگتر تبدیل شد و پاسخی درخور شد به تمامی طرفها.
در حالی که نوروز و نوروزها میتوانند بسیار زیباتر و خوشتر در اذهان بمانند، متأسفانه در سایه توطئههای جریان ایرانشهری-شعوبی و زیادهخواهی احزاب کرد، امسال نوروز اورمیه اینگونه تلخ شد. ولی به هر حال در هر شّری، خیری نیز هست. شاید این رخدادها تلنگری باشد برای همه تا بار دیگر کلاهشان را قاضی کرده و با عقل سلیم بیندیشند.
آنچه معلوم است، در تمامی ایالات کشوری که نام تاریخی صحیحش ممالک محروسه ایران است، همراه با مردمانی که اکثریت را تشکیل میدهند، اقلیتهایی نیز از دیرباز زندگی میکنند. مطلوب و شایسته و بایسته آن است که هم این ایالات و یا ممالک در کنار یکدیگر به آزادی و عدالت و مساوات زندگی کنند و هم مردمان اکثریت و اقلیت هر ایالت و یا مملکتی در بین خود همزیستی مسالمتآمیز و روابط خوب و دوستانهای داشته باشند. در دنیا کشورهای بسیاری وجود دارد که روابط و ضوابط درونی و فیمابین ایالات به درستی تعریف شده است و چنین کشورهایی به حد اعلای رفاه و پیشرفت نیز رسیدهاند. پس در ایران نیز چنین چیزی ممکن است، به شرطی که همه به حد و حق خود راضی باشند و اصل، حقوق و کرامت انسان باشد، نه خاک و خون و تاریخ و افسانه!
معلوم است که در آذربایجان در کنار اکثریت ترک، اقلیت کرد نیز وجود دارد. حقوق شهروندی مدرن ایجاب میکند همه شهروندان یک ایالت، ولایت، شهر و یا منطقه دارای حقوق برابر فردی و اجتماعی باشند و همه در تصمیمگیری برای اداره امور محل زندگی خود به درجات باید سهیم باشند.
تشکیلات مقاومت ملی آذربایجان در همین راستا، در سند راهبردی خود (۲۰۲۴)، در سرفصلهای «حقوق زبانی»، «حقوق اقلیتها» و «دموکراسی تکثرگرا و مشارکتی» به تفصیل به این مهم پرداخته است.
به همین شکل، معلوم است که در استانهای کردستان و کرمانشاه نیز، در شهرستانهای قروه، بیجار، سنقر و صحنه، جمعیت کثیری از ترکها زندگی میکنند و حقوق فردی و اجتماعی آنان نیز باید به همان شکل تأمین و تضمین گردد.
در آینده، تحت هر نوع حکومتی، باید حقوق کردهای آذربایجان و ترکهای کردستان همانند تمام اقلیتهای تمام ایالات ممالک محروسه ایران تحت تضمین قانون قرار گیرد.
امروز احزاب کرد از حقوق کردهای آذربایجان بسیار میگویند ولی در خصوص حقوق ترکهای کردستان خاموشاند. بایسته است که احزاب کرد در این مورد نیز سخن گفته و برنامههای مدون خود را اعلام کنند.
همچنین احزاب ترک آذربایجان نیز وظیفه دارند مانند پیگیری حقوق ترکهای سایر مناطق ایران، پیگیر حقوق ترکهای استانهای کردستان و کرمانشاه نیز باشند. زیرا آزربایجان پایگاه اصلی تمام ترکهای ایران و تبریز پایتخت تمام ترکهای ایران است. فلذا احزاب آزربایجان وظیفه دارند مدافع حقوق تمام ترکهای ایران باشند.
در نهایت، این تأمین حقوق فردی و اجتماعی مساوی تمامی شهروندان کشور و تقسیم عادلانه قدرت و ثروت در تمامی ایالات و ولایات ممالک محروسه ایران است که خواهد توانست تمام شهروندان کشور را از شرایط بغرنج کنونی نجات دهد.